മനസ്സു വീണ്ടും തളരുന്ന പോലെ ..
നിഴലുകള് വഴികളായ് മുന്നിലോടുന്നു ..
ചിന്തകള് മുകിലായ് പെയ്യാന് കൊതിക്കുന്നു ..
ഓര്മകള് മനസ്സിനു തടവറ പോലെ ..
സമയം കിതക്കുന്ന സഞ്ചാരം പോലെ ..
നിരാശ സൂര്യനായ് കത്തിയെരിയുമ്പോള് ,
ഉള്ളിലെ പ്രതീക്ഷ തന് നീരുറവ വറ്റുന്നു .
ഒരു കുഞ്ഞു ചലനമായ് പകലുകള് പൊഴിയുന്നു ,
ഇരുളുമായ് മല്ലിട്ട് രാത്രിയും മറയുന്നു ..
കാതങ്ങളേറേ താണ്ടാന് ഇരിക്കേ ,
കാഴ്ച്ചകള് ഒരുപാടു കാണാന് ഇരിക്കേ ,
എന്തിനീ പ്രജ്ഞയില് ചിതലരിക്കുന്നു ?
എന്തിനീ കാലില് മരവിപ്പ് കയറുന്നു ?
അറിയില്ല കാരണം പ്രണയമോ ? സ്വപ്നമോ ?
അന്ധയായ് നീതിയും മൂകയായ് നിയതിയും
ആരോടു തേടണം ഉത്തരങ്ങള് ?
ആരോടു സാന്ത്വനം ചോദിക്കണം ?
ചോദ്യമായ് ജീവിതം മുന്നില് നില്ക്കുന്നു
സഞ്ചാരി പേറുന്ന മാറാപ്പു പോലെ ,
ചോദ്യവും പേറി ഞാന് ജീവിതം തുടരട്ടെ …
No comments:
Post a Comment